होळी निमित्ताने

होळी निमित्ताने
कवितेत दंग
मनातील व्यंग
शोधूया का

मग्न मीच आज
कोण्या विचारात
आवेश ओघात
कसल्याशा

माझेच मलाही
कळेनासे झाले
कोठे हे निघाले
मन माझे

मनात काहूर
माजलेले आहे
सर्वदुर पाहे
प्रतिबिंब

रोजची सवड
लाभेल कुणाला
आजच क्षणाला
जगूद्याकी

काय कोण जाणे
कधी का भेटले
निरस कुठले
तुम्ही सर्व

रुपेशचे काम
चारोळ्या करणे
आपण करावे
वाचायचे

कविता कराया
नाही कचरत
जातो मी रचत
शब्द शब्द

सुचावे विचार
असे नवे जुने
परी न मागणे
देवाकडे

- रुपेश तेलंग
१६-०३-२०१४

सण सोनेरी सा

रत्न माणकांची रास
वरलक्ष्मीचा सोनेरी पसा।
लेउन मध्यम साज
त्यात एक गजरा छान सा ।
दिपावलीचे तेज हे
वलयांकीत केले जरासे ।
साजिरे दिव्य हे सारे
अन सोहळा हा असा ॥

आतिषबाजी नी रोषणाईचा
चंद्राचा ढगाआडून कानोसा।
पणती दिव्यांचा लखलखाट
फुलबाज्यांचा डौल साजेसा।
भुईचक्रांची वर्दळ, अन्
कुंडीतला मोहक फुलोरा।
वितभर जीव घेऊनी
आकाशबाण उडतो कसा॥

चकली ब्रम्हांडाचे वेढे
लाडू जणु ग्रहगोल।
चंद्रकोराची केली करंजी
अन् तबकडी अनारसा।
शेव चिवड्याचा पाऊस
शंकरपाळे जणु गारा ।
जेवणाचे पाहू की नंतर
आधी फराळाला तर बसा ॥

- रुपेश तेलंग
५-११-२०१३