॥ श्री रुपेश उवाच ॥
प्रसन्नवदना रसिका ललना मनरमणी
सुहासिनी सुखदात्री तु चैतन्यदाईनी
प्रगल्भ विचारयुक्तां स्फुट संवादिनी
सुमधुर मधाळ गोड पियुषरस वाणी
मुखचंद्र कोमल नाजुक तलमस्पर्शपाणि
सुगंधीत कुमारी तनु कस्तुरी सुवासिनी
सुंदर साज लेऊन गुंफली केशवेणी
दिसावा मीच या शांत शीतल लोचनी
छळवादी चंचल उडवित ओंजळ पाणी
सखी प्रियतमा अर्धांगिनी तु मनमोहिनी
- रुपेश तेलंग
२२-०८-२०१५
अताशा कुठे पास आलीस माझ्या
नको जाऊ सोडून तान्ह्या जीवाला ।
बहाणी पुरे, कारणे ही पुरे ती
सहवास तुझा हा हवा जगण्याला ॥
बोलणे तुझे ते लळा लावीसी ग
शब्दांनी तुझ्या गुंफिली स्वरमाला ।
तुझे आसणे ही जणु मेजवानी
तुझ्या नसण्याने जणु रिक्त प्याला ॥
श्रृंखला तुटोनी माणिके गळावी
तुझ्या आसवांची ना किंमत तुला ।
खळीने त्या रोज प्राजक्त फुलतो
का कारणं नसे तुझ्या हसण्याला ॥
- रुपेश तेलंग
२४-०९-२०१४
